Ang tagapagtatag na si Ross Langlitz ay isinilang noong 1918 sa New Plymouth, Idaho. Sa edad na 17, nawala ang kanang binti niya dahil sa isang aksidente sa motorsiklo, ngunit pagkatapos nito ay sumali siya sa iba’t ibang karera gamit ang prostetikong binti at nakamit ang 47 tropeo sa loob ng 17 taon, mula 1938 hanggang 1954. Likás siyang mahilig sa motorsiklo—nagtrabaho siya bilang mekaniko sa isang Harley shop sa Arizona pagkatapos ng digmaan—at nagsilbi rin bilang presidente ng “Flying 15 MC,” isa sa mga motorcycle club na may pinakamatagal na kasaysayan sa West Coast. Dahil dito, naging kilalang tao siya sa paligid ng Oregon. Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, natutuhan niya ang mga teknik sa pagputol at pananahi sa isang pabrika ng guwantes para sa militar. Di-nagtagal pagkatapos ng digmaan, noong 1945, nagsimula siyang gumawa ng mga dyaket para sa motorsiklo sa basement ng kanilang bahay—una para sa sarili, at pagkatapos ay para sa pamilya at mga kaibigan.
Itinatag ang kompanya noong 1947. Nagbukas siya ng maliit na tindahang tinawag na “The Leather Garment Shop.” Sa loob ng tatlong taon, mula 1947 hanggang 1949, ginamit nito ang tatak na “Speedway Togs,” ngunit mula 1950 ay pinag-isa na ang pangalan ng kompanya at tatak bilang “Langlitz Leathers,” na siyang ginagamit hanggang ngayon. Sa likod nito ay ang personal na kuwento ni Ross—ang pagkawala ng kanang binti sa murang edad dahil sa aksidente sa motorsiklo at ang walang-kapagurang pagputol at pananahi niya sa harap ng worktable habang pasan ang isang kapansanan. Ibinuhos niya sa mga leather jacket ang kanyang pagnanasa at determinasyon bilang isang rider. Sa pamamagitan ng mga rebolusyonaryong disenyong ipinakilala niya bago pa man ang mga karibal na tatak, gaya ng “Cascade” at “Westerns,” nag-iwan siya ng maraming makabagong ambag sa kasaysayan ng mga motorsiklo sa Amerika. Ang matinding personalidad na hanggang ngayon ay nadarama sa mga leather jacket ng Langlitz ay bunga ng malalim na bakas ng kanyang DNA. Ang pagnanais at determinasyong iyon ang nag-angat sa tatak na Langlitz sa kasalukuyang posisyon nito. Sa kaso ni Ross Langlitz, napatunayang walang eksepsiyon sa tuntunin na ang mga dakilang tao ay kadalasang mga bihasang artisan na dumaan sa maraming paghihirap.
Hindi kailanman lumipat ang opisina mula sa Portland, Oregon, isang lugar na sagana sa kalikasan. Maging sa maliit na kasalukuyang punong-tanggapan at pabrika nito ay nananatili ang amoy ng “mabuting lumang Amerika” na hindi nagbago mula pa noong dekada ’60. Ang natatanging amoy na nagmumula sa mga produkto ng Langlitz ay maituturing ngayon na isang pambihirang “amoy ng Amerika.” Siyempre, sa mahabang paglipas ng panahon ay dumaan ito sa iba’t ibang pagbabago at pag-unlad ayon sa bawat panahon—mula sa mga pagbabago sa etiketa hanggang sa maliliit na detalye ng pananahi. Ang masuwerte ay nanatiling detalyado ang kasaysayan ng mga pagbabagong ito; kaya habang mas marami kang nalalaman, lalo kang nahihila sa natatanging pang-akit ng Langlitz. Unti-unting nakilala sa buong mundo ang pangalang “Langlitz” dahil sa nababaluktot at masusing paggawa na posible dahil isa itong maliit na custom-made shop.
Pagsapit ng dekada ’70, nakatanggap na ito ng napakaraming order, lalo na mula sa West Coast, at mula kalagitnaan ng dekada ’80 ay mabilis ding dumami ang mga order mula sa ibang bansa. Pagkatapos ng dekada ’90, nang magwakas ang panahon ng “MADE IN U.S.A.,” kinilala na ng lahat ang tatak bilang King of Leather. Sa limitadong produksyon na anim na dyaket lamang bawat araw, maituturing na isang “himala” sa industriya ng pananamit ngayon ang mapanatili ang matatag na pamamahala at kalidad. Kabilang sa mga dahilan ng tagumpay na ito ang makalumang kultura ng Oregon at, higit sa lahat, ang matibay na ugnayan ng pamilyang Langlitz, na pumigil sa pagkawala ng tatak. Ito ang bunga ng DNA ng Langlitz na hinubog ng mahigit 70 taong kasaysayan. At ang bigat at aura na nadarama kapag isinuot ang dyaket ng Langlitz ay dahil isinusuot mo rin ang maningning na kasaysayan ng kompanyang Langlitz at ng Amerika.
